نکات گزیده درس «نظریه‌های جامعه‌شناسی»؛ نکته ۷۶

از نظر باومن، پست‌مدرنیته به‌طور کامل از مدرنیته نگسسته است. باومن پست‌مدرنیته را بسط و گسترش وجوه پنهان یا حاشیه‌ای مدرنیته می‌داند؛ اما تعارضی عمیق میان مدرنیته و پست‌مدرنیته وجود دارد. مدرنیته حول ایجاد نظم، حدومرزها و دسته‌بندی‌ها می‌گردد و در آرزوی قطعیت و شفافیت است اما پست‌مدرنیته از تکثر، ابهام، تردید، عدم قطعیت و تصادفی و گذرا بودن استقبال می‌کند. پست‌مدرنیته منتقدی سرسخت، آشوبگر و ستیزه‌جو است. پست‌مدرنیته بیش از هر چیز در مقابل ایدئال مدرن می‌ایستد؛ یعنی فرهنگ یکدست و استاندارد‌شده متشکل از انسان‌هایی که نهایتاً نمونه‌هایی مشابه یا یکسان از بشریتی واحدند. عصر پست‌مدرن به جای ایده مدرن همسانی بشریت، ایده تقلیل‌ناپذیری تفاوت‌های بشری را جایگزین می‌کند.

 

 

منبع: کشاکش آرا در جامعه‌شناسی. استیون سیدمن؛ ترجمه هادی جلیلی. نشر نی.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *