نکات گزیده درس «حوزه‌های تخصصی علوم اجتماعی»؛ نکته ۷۰

از دید گرامشی «روشنفکران همان نمایندگان گروه حاکم هستند که همچون افسران زیردست برای هژمونی اجتماعی و دولت سیاسی ایفای نقش می‌کنند». آنها فی‌نفسه طبقه اجتماعی مستقل و خودمختاری نیستند، بلکه کارمندان و خادمان روبنا هستند. گرامشی بین دو دسته از روشنفکران تفکیک قائل است: «نخست،‌ روشنفکران ارگانیک یا آن گروه از روشنفکران که هریک از طبقات اجتماعی عمده برای خودش خلق می‌کند تا به مدد آنها به تجانس برسد و از نقش اصلی‌اش آگاه شود»؛ دوم، روشنفکران سنتی یا گروه‌هایی از روشنفکران که امروزه وجود دارند… و مظهر و نماینده تداوم تاریخند». روشنفکران دسته دوم، به‌ویژه روحانیون و مدیران و محققان و دانشمندان و نظریه‌پردازان و فیلسوفان، وانمود می‌کنند که تا حدودی از طبقات اجتماعی حاکم مستقل هستند، اما استقلال‌ آنها اساساً توهمی بیش نیست.

 

 

منبع: درآمدی بر نظریه فرهنگی معاصر. میلنر و براویتز.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *